EM DENGÊ AŞITIYÊ BİLİND BİKİN!

Hûn bi xêr hatin,

Em vê evarê, ji bo ku em bibêjin; “Dengê şer rawestîne / Dengê aşitiyê bilind bike” kom bûne. Ji ber ku pêdîviya me bi vê yekê pir heye. Em dixwazin em destên hev bigirin, hev din hembêz bikin, bi hev re stranan bibêjin û hesreta xwe ya aşitiyê biqîrin.

Êdî bes e!

Em diwxazin ji bo çareserîkirina pirsgirêka Kurd, gavên mayinde bên avêtin. Herkes êdî ji xumîna şer, ji xirecir û galegala  kesên şerxwaz westiyaye. Em ji gotinên fitkar, ji  nijadperestiyê û neheqiyê westiyane. Em di nav agirê vî şerê ku ev du nifşe didome de şewitîne, lê hê jî girtigeh bi zarokan tine tijekirin.

Em ji gavên dudilî, ji gotin û nekirina “çareseriyê” ku di serî de bi hêviyek mezin hatibû pêşwazîkirin, bêzar bûne. Em ji nîjadperestên ku dibêjin; “Ji Cudatî û wekheviye re razîbûna me tune ye”;  ji hovîtiya kesên ku dibêjin;  “Em dê daliqînin, ser jê bikin”;  ji peyanên lînçkirinên  kesên ku bi nefretê hatine tijekirin û ji zagonên ku reşekujiyê pêk tînin, bêzar bûne.

Yekane rêya ji vê bêzarbûnê derketinê, yekanê rêya mezinkirina hêviyê, bilindkirina dengê aşitiyê ya li her derê û hîn zêdetir daxwaza aşitiyê ye.  

Daxwaza aşîtiyê daxwazek bêbinî nîn e! 

Biz, Hrant Dink'in "derin" ailesiyiz.

Hrant'ın Arkadaşları, bu gün bize izin verdiler. Onların yerine biz konuşacağız.

Biz buraya Arat, Delal ve Sera'nın kardeşleri olarak geldik. Yıllardır yaşadığımız ortak adaletsizliği paylaşmaya, bunun tanıklığını yapmaya geldik.

Sabahattin Ali cinayetinden beri defalarca ezber ettiğimiz bu tür örgütlü siyasi cinayetlerin nasıl örtbas edildiklerini bir daha hatırlatmaya geldik.

Dosyalarımızın çoğu kapatıldı, zaman aşımına uğradı. Hrant Dink cinayeti ise henüz örtbas edilme sürecinin içinde. Suçlular daha zamanlarını aşmadılar. Devletin kendi içine sızmış yıkıcı odakları ayrıştırabilmesi, açığa çıkarabilmesi için henüz bir fırsatı var. Bu kadar çok üstü örtülmüş cinayeti, cinayetler sonrasında işlenen cinayete iştirak suçlarını, bu devlet ayıbını bizden sonrakilere miras bırakmayalım diye henüz bir fırsatımız var.

Kinle, öfkeyle, intikam duygularıyla değil, yurttaş sorumluluğuyla ve asla son bulmayacak adalet talebimizle buradayız. Biz, sürekli olarak can alınan bir ülkede yaşayanların, çoğalttığı bir aileyiz. Artık çoğalmak istemiyoruz. Bizi öldürenlerin ardındaki örgütlenmeyi ortaya çıkarmakla yükümlü olan bütün devlet kurumlarını sorumlu sayıyoruz. Bunu yerine getirmedikleri sürece, onlar gözümüzde hep suçlu olarak kalacaklar. Ve her an bu suçun rahatça işlenebileceği düşüncesini iletmiş olacaklar.